Als ik door alle ruimtes van mijn productiebedrijf BlazHoffski loop of naar onze locatie in Belgie rijdt en al die mensen aan het werk zie moet ik af en toe nog denken aan dat kleine schuurtje aan het dorpsplein in West-Graftdijk waar we met z’n vijfen begonnen zijn.

Ik ben opgegroeid in West-Graftdijk, dat kleine dorpje aan de rand van de eilandspolder waar tegenwoordig duizenden fietsers, motoren oude auto clubs en solexen met hoge snelheid doorheen rijden. Ik heb het dorp zien veranderen van een lint dorp met een bakker, slager, groenteboer, café, snoepwinkeltje en een heuse SPAR naar een soort van slaapdorp met veel nieuwbouw.

Wat was het heerlijk. Varen in de polder, rietsigaren plukken en af en toe in de boomgaard van de groenteboer wat fruit halen en op je rug liggend naar de figuren in de wolken starend. Filosoferend over ons leven en vooral de toekomst. Niemand wist waar we heen zouden gaan of wat we zouden maken van het leven. De een wilde een wereldreis maken, de ander bankdirecteur worden. Ik wilde naar de filmacademie. Of iets met muziek doen. Dat heb ik ook gedaan. Eerst als geluids- en lichtman bij een fantastische band in Alkmaar, waar ik alle avonden op de brommer heen moest. Daarna met vrienden uit de Zaanstreek.

Langzamerhand werd dat mooie dorpje waar mijn vader en moeder woonden te klein. Ik trok naar de grote stad Amsterdam en daarna met de band Europa in. Het grappige was wel dat wij onze repetitie ruimte en demo studio in West- Graftdijk, in de schuur van mijn vader, hadden. Na het uiteen vallen van de band kreeg ik op mijn 27e een kind. Ik woonde op het Stadionplein en wilde zo graag dat mijn kinderen ook die gelukkige polder jeugd zouden krijgen. Na een zoektocht in het Gooi, waar ik werkte bij de VARA, ging mijn hart toch sneller kloppen toen er een klein houten huisje in mijn oude dorp te koop was.

En dat heb ik gekocht. Mijn 3 kinderen zijn opgegroeid in hetzelfde dorp. Inmiddels had ik zelf een schuur waar ik samen met een collega van de VARA ons bedrijfje huisvestte. Weer ons dorp, weer een schuur en weer is het redelijk succesvol. Inmiddels is mijn oudste zoon ook al vertrokken uit het dorp naar een andere grote stad, Haarlem en mijn dochter naar Amsterdam.

Het is wachten op het moment dat zij terug komen en in een oude schuur iets voor zichzelf beginnen en ook hun kinderen laten opgroeien aan de rand van onze prachtige polder.

Erik